Aktualności

Ogłoszenia Duszpasterskie
V NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU

| dodał:

OKRES MĘKI PAŃSKIEJ

V NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU – 29 III 2020


1. Przeżywamy trudny czas zmagania się z epidemią koronawirusa. Z podziwem patrzymy na wszystkich ludzi i różne służby zmagające się z tym żywiołem. Współczujemy dotkniętym wirusem, chcemy wspierać duchowo i materialnie tych, którzy znaleźli się w trudnej sytuacji; prosimy o miłosierdzie i zbawienie dla tych, którzy w ziemskim wymiarze przegrali walkę i umarli. Trwajmy nadal na modlitwie w naszych domach, korzystając z licznych możliwości medialnych i jeżeli jest taka możliwość w świątyniach. Jest to wielki potencjał, którym jako ludzie wierzący dysponujemy i starajmy się z niego korzystać.

2. Msze Święte w niedzielę 29 marca wg stałego porządku (główna świątynia)

3. Adoracja Najświętszego Sakramentu trwa w dolnym kościele, również w niedzielę 29 marca; pamiętajmy o tym, że w kaplicy może jednocześnie przebywać do pięciu osób. Osoby adorujące już dłużej, widząc czekające następne osoby niech ustąpią im miejsca. Pamiętajmy również o rozmieszczaniu się daleko od siebie.

4. Spowiedź świąteczno - rekolekcyjna:

a/ w niedzielę (15 min. przed Mszami Św.): 645, 845, 1015, 1130, 1215, 1445, 1745

b/ w tygodniu od 30 marca do 4 kwietnia: w świątyni może przebywać do pięciu osób oczekujących na spowiedź; inni niech czekają w kruchcie lub na zewnątrz.

c/ godziny spowiedzi: 900 - 1200; 1400 - 1500; 1600 - 1800 (główna świątynia); indywidualnie (nr tel. 792 519 010)

5. I czwartek, piątek i sobota: spowiedź (jak wyżej); komunia święta przyjęta rzeczywiście (w miarę możliwości) lub duchowa (patrz zarządzenia Księdza Arcybiskupa).

6. Spowiedź i komunia święta chorych: w pierwszy piątek – w uzgodnieniu telefonicznym ze swoim kapłanem; w potrzebie – wezwanie telefoniczne (nr: 792 519 010); duszpasterze nie mają prawa odwiedzania osób będących w kwarantannie; osoby takie mają wzbudzić akt żalu doskonałego, który gładzi grzech powszednie, a także przynosi przebaczenie grzechów śmiertelnych; ma on zawierać w sobie mocne postanowienie przystąpienia do spowiedzi sakramentalnej, gdy tylko będzie to możliwe.

7. Osoby starsze - zwłaszcza samotne, potrzebujące pomocy np. w zakupach, dostarczeniu środków higienicznych itp. niech zgłaszają swoje potrzeby do CARITAS parafialnej: 85 / 651 59 97; 600 429 010; milosierdzie@archibial.pl

8. Bierzmowanie jest przeniesione na inny termin, który będzie podany po Niedzieli Miłosierdzia; w związku z tym odwołane są grupowe formy przygotowania do tego sakramentu; przygotowujemy się duchowo w ramach Kościoła Domowego.

9. Ustalenia odnośnie do pierwszych komunii świętych zostaną przekazane parafiom przez Księdza Arcybiskupa również po Niedzieli Miłosierdzia; grupowe formy przygotowania do tego sakramentu są odwołane; przygotowujemy się duchowo w ramach Kościoła Domowego.

10. Sakrament chrztu świętego (mogą uczestniczyć tylko rodzice i chrzestni): osoby, które mają zapisany konkretny termin winny zgłosić się telefonicznie, mailowo lub osobiście celem uszczegółowienia terminu i godziny; jeżeli bowiem na jedna Mszę Świętą są ustalone dwa chrzty, wówczas będą dokonane pewne zmiany.

11.Sakrament małżeństwa: szczegóły ustala się telefonicznie lub mailowo.

12. Pogrzeby (mogą uczestniczyć tylko najbliżsi do pięciu osób): wg zarządzenia Księdza Arcybiskupa liturgia obejmuje jedną stacje – na cmentarzu; Msza Święta pogrzebowa ustalona jest na termin po pochowaniu ciała.

13. Palmowa Niedziela (Msze Święte z poświęceniem palm – przez transmisję w domach).

14. Triduum (wg zarządzeń Ks. Arcybiskupa).

15. Poniżej zamieszczam komunikaty i materiały duszpasterskie przekazane przez Księdza Arcybiskupa i Kurię Metropolitalną, dotyczące różnych ustaleń na najbliższy czas Wielkiego Postu, Triduum Paschalnego, Niedzieli Zmartwychwstania, Oktawy Wielkanocy, Nowenny i Niedzieli Miłosierdzia Bożego.

16. Intencje modlitewne na IV: Koła Żywego Różańca – O łaskę uzdrowienia dla zarażonych koronawirusem oraz o miłosierdzie Boże dla zmarłych; Straż Honorowa NSPJ i Wspólnota Adoracyjna – O potrzebne łaski i środki dla wszystkich służb i osób walczących z epidemią z narażeniem swojego zdrowia i życia.

17. Bóg zapłać wszystkim za modlitwę, życzliwość, zrozumienie i wszelką.

========================================================================================================================

ZARZĄDZENIE

Arcybiskupa Metropolity Białostockiego

odnośnie do sprawowania czynności liturgicznych w stanie epidemii


Czcigodni i Drodzy Kapłani!

Wszyscy zdajemy sobie sprawę z sytuacji, w jakiej znalazła się ludzkość na całym świecie z powodu epidemii koronawirusa. Doświadczenie innych krajów uczy, że jakiekolwiek pobłażanie pandemii niesie ze sobą dramatyczne skutki zarówno w ilości osób zakażonych, jak i w przerażającej liczbie zgonów.

Wobec tak wielkiego zagrożenia wszyscy musimy zachować ostrożność i zdrowy rozsądek. W konsekwencji trzeba ograniczyć liczbę wiernych uczestniczących w zgromadzeniach religijnych według aktualnych wskazań organów państwowych i służb sanitarnych. W oparciu o Dekret Kongregacji Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów z dnia 19 marca br., Dekret i Notę Penitencjarii Apostolskiej z dnia 19 marca br. oraz Wskazania Prezydium Konferencji Episkopatu Polski dla Biskupów odnośnie do sprawowania czynności liturgicznych w najbliższych tygodniach

w Archidiecezji Białostockiej wprowadzam następujące zarządzenia:

1. Zgodnie z kan. 87 §1 KPK, przedłużam dyspensę od obowiązku niedzielnego uczestnictwa we Mszy św. do dnia 19 kwietnia br. na zasadach określonych w dekrecie z dnia 13 marca br.

Od dnia 25 marca w każdej Mszy św. lub w innych celebracjach może uczestniczyć maksymalnie do 5 osób, nie licząc osób sprawujących posługę (por. www.gov.pl). Zatem, oprócz kapłanów i kilku niezbędnych usługujących, powinny to być w pierwszej kolejności osoby zamawiające intencję mszalną. Na drzwiach kościoła należy umieścić stosowną informację, jednocześnie przekazując ją wiernym drogą internetową.

Jeśli przewidziano Mszę św. koncelebrowaną, to w celu umożliwienia uczestnictwa w niej przedstawicielom rodzin zamawiających, należy rozważyć odprawienie każdej z intencji w osobnej celebracji. Praktyka ta nie jest możliwa w dniach Triduum Paschalnego.

W domach zakonnych w celebracjach Mszy św. i nabożeństwach pasyjnych mogą uczestniczyć jedynie mieszkańcy domu, bez udziału osób przychodzących z zewnątrz.

Ograniczenie liczby uczestników zgromadzenia do 5 osób obowiązuje również podczas liturgii pogrzebowej. Należy ją ograniczyć do jednej, tj. III stacji na cmentarzu. Uczestniczy w niej najbliższa rodzina (Obrzędy pogrzebu, s. 176). Jeśli okoliczności na to pozwalają, stację tę może poprzedzić procesja od bramy cmentarza. W pogrzebie nie mogą uczestniczyć osoby objęte kwarantanną. Po nabożeństwie na cmentarzu należy zaprosić rodzinę na odprawienie Mszy św. pogrzebowej w kościele lub ustalić jej późniejszy termin.

Tak jak do tej pory, wiernych zachęcam do uczestnictwa we Mszy św., rekolekcjach wielkopostnych i innych nabożeństwach za pośrednictwem środków społecznego przekazu. W ciągu dnia kościoły mają pozostawać otwarte dla indywidualnej modlitwy i adoracji Najświętszego Sakramentu.

2. Należy stworzyć wiernym możliwość do spowiedzi indywidualnej. Chociaż właściwym miejscem sprawowania sakramentu pojednania jest konfesjonał, to w obecnych warunkach sakrament ten można sprawować poza konfesjonałem, np. w kościele, w kaplicy, w zakrystii, w sali katechetycznej, w biurze parafialnym lub w innym godnym miejscu, pozwalającym na zachowanie prywatności i zasad bezpieczeństwa.

Należy udostępnić wiernym numer telefonu i adres mailowy, poprzez który można umówić się z duszpasterzem na indywidualną spowiedź.

Duszpasterze winni zachować dyspozycyjność wobec wiernych, którzy zwrócą się z prośbą o spowiedź.

Po ustaniu epidemii we wszystkich parafiach należy zorganizować dni skupienia z nabożeństwami pokutnymi i indywidualną spowiedzią.

3. Nie wolno w sposób nieuprawniony korzystać z rozgrzeszenia ogólnego (por. normy zawarte w Obrzędach Pokuty dostosowanych do zwyczajów diecezji polskich, wyd. 2, Katowice 2010, n. 39). Nie jest też możliwa spowiedź przez środki komunikacji elektronicznej (np. telefon, komunikator internetowy itp.). Zakazana jest publiczna spowiedź z indywidualnych grzechów.

4. Należy przypomnieć wiernym, że zawsze ilekroć istnieje poważna racja i nie ma sposobności wyspowiadania się, wtedy dla usposobienia duszy do stanu łaski wierny „jest obowiązany wzbudzić akt żalu doskonałego, który zawiera w sobie zamiar wyspowiadania się jak najszybciej”. Taki żal odpuszcza grzechy powszednie, przynositakże przebaczenie grzechów śmiertelnych. Ma on jednak zawierać w sobie mocne postanowienie przystąpienia do spowiedzi sakramentalnej, gdy tylko będzie to możliwe.

Zawsze należy pamiętać, że uzyskane w ten sposób odpuszczenie grzechów jest związane z obowiązkiem ich wyznania podczas najbliższej możliwej okazji do spowiedzi, pod karą wpadnięcia na nowo w grzech śmiertelny. (Załącznik nr 1).

5. Należy wyjaśnić wiernym, że w wykładni trzeciego przykazania kościelnego: „Przynajmniej raz w roku, w okresie wielkanocnym, przyjąć Komunię św.”, Konferencja Episkopatu Polski ustaliła, że okres, w którym obowiązuje to przykazanie, obejmuje czas od Środy Popielcowej (26.02.2020) do Niedzieli Trójcy Świętej (7.06.2020).

6. Prawo kanoniczne dopuszcza przyjmowanie Komunii św. do ust i na rękę. Jeśli część wiernych przyjmuje Komunię św. na rękę, a część do ust, jest wskazane, aby obu grupom Komunii św. udzielali różni szafarze lub też by osoby przyjmujące Komunię św. do ust przyjmowały ją po osobach przyjmujących Komunię św. na rękę. Wiernych przyjmujących Komunię św. na rękę zachęca się, by uprzednio, w miarę możliwości, zdezynfekowali sobie dłonie.

Pamiętając o zakazie odwiedzania osób będących w kwarantannie domowej, wiernym, którzy indywidualnie poproszą o udzielenie Komunii św. poza liturgią, należy to uczynić zgodnie z przewidzianym obrzędem (por. Komunia Święta i kult Tajemnicy Eucharystycznej poza Mszą św., Katowice 1985, s. 16-36), z wyjątkiem:

  • Wielkiego Piątku, kiedy to Komunii św. można udzielić poza liturgią tylko chorym,
  • Wielkiej Soboty, kiedy można udzielać Komunii św. poza liturgią jedynie jako Wiatyku.

7. Sakrament chrztu św. należy sprawować z zachowaniem środków ostrożności co do kontaktu bezpośredniego. Zgodnie z przepisami liturgicznymi może on być sprawowany poza Mszą św., w obecności najbliższej rodziny. Zgodnie z tradycją Kościoła chrzest katechumenów może mieć miejsce również w uroczystość Zesłania Ducha Świętego.

Organizacja Triduum Sacrum

W związku z ograniczeniem zgromadzeń religijnych do 5 osób, nie licząc osób sprawujących posługę, należy przypomnieć wiernym, że uczestnictwo w celebracjach Triduum Paschalnego (Wielki Czwartek, Wielki Piątek i Wielka Sobota) nie jest nakazane, a zatem nieobecność na tych celebracjach nie wiąże się z zaciągnięciem grzechu. Dlatego zachęcam wszystkich wiernych naszej Archidiecezji do łączenia się w modlitwie ze wspólnotą Kościoła w celebracji Świętego Triduum za pośrednictwem transmisji w środkach społecznego przekazu, w tym serwisu internetowego Archidiecezji ArchiBial.pl i kanału YouTube ArchiBial Media.

1. Wielki Czwartek:

a) Msza św. Krzyżma odbędzie się bez udziału kapłanów. Święte oleje do przekazania wszystkim parafiom będzie można odebrać w późniejszym czasie. Do tego czasu korzystamy nadal z Olejów pobłogosławionych przed rokiem. W przypadku ich braku, nowo pobłogosławione Oleje można będzie odebrać przy katedrze (sala n. 12) w Wielki Piątek w godz. 10.00-12.00. Odnowienie przyrzeczeń kapłańskich odbędzie się w późniejszym terminie.

b) We Mszy św. Wieczerzy Pańskiej opuszcza się obrzęd umywania nóg i procesję do ołtarza wystawienia. Najświętszy Sakrament ma być przechowywany w tabernakulum. W tym roku nie organizuje się ołtarza wystawienia, tzw. ciemnicy.

2. Wielki Piątek:

a) Liturgia Wielkiego Piątku we wszystkich parafiach powinna rozpocząć się o godz. 15.00. Obecni na liturgii adorują Krzyż przez przyklęknięcie. Do wezwań Modlitwy Powszechnej należy dołączyć specjalną intencję za chorych, zmarłych, znajdujących się w sytuacji zagubienia (por. Missale Romanum, s. 314, n. 13). (Załączniki nr 2 i 3).

b) Na zakończenie Liturgii Męki Pańskiej, Najświętszy Sakrament przenosi się do Grobu Pańskiego i wystawia do indywidualnej adoracji. Rozpoczyna się Nowenna przed świętem Miłosierdzia Bożego.

3. Wielka Sobota:

a) Zachęca się do korzystania z możliwości indywidualnej adoracji Najświętszego Sakramentu w Grobie Pańskim.

b) Nie organizuje się tradycyjnego święcenia pokarmów. Pobłogosławienia pokarmów dokonują wierni w domach przed śniadaniem wielkanocnym, zgodnie z księgą Obrzędy błogosławieństw dostosowane do zwyczajów diecezji polskich, t. 2, Katowice 2001, nn. 1347-1350; (Załącznik nr 4). Tekst tego obrzędu należy podać na stronie internetowej parafii, ewentualnie powielić i wyłożyć w kościele; będzie on zamieszczony również na stronie internetowej Archidiecezji.

c) Jeśli zaistnieje konieczność poświęcenia wody na prośbę wiernych, czynimy to indywidualnie. Nie święcimy wody w celu pozostawienia jej w dużym pojemniku w kościele lub przed kościołem.

4. Niedziela Zmartwychwstania:

a) W celebracji Wigilii Paschalnej, przy Liturgii światła należy pominąć rozpalanie ogniska oraz zapalanie świec wiernych. W praktyce, liturgię rozpoczynamy w prezbiterium, gdzie po zapaleniu paschału przechodzi się bezpośrednio do Orędzia Wielkanocnego (Exsultet). Potem następuje Liturgia Słowa. W czasie Liturgii chrzcielnej należy opuścić Litanię do Wszystkich Świętych i Błogosławieństwo wody chrzcielnej a tylko odnowić przyrzeczenia chrzcielne (por. Missale Romanum, s. 371, n. 55). Pomija się pokropienia wiernych wodą święconą. Odmawia się modlitwę powszechną. Potem następuje Liturgia Eucharystyczna.

b) W Wigilię Paschalną i w Niedzielę Zmartwychwstania Pańskiego nie święci się wody i w związku z tym nie używa się pokropień. Nie ma też procesji rezurekcyjnej.

Pozostałe zarządzenia

1. Zostaje odwołany Dzień Młodzieży zaplanowany na sobotę 4 kwietnia br.

2. Zostaje odwołany Zjazd Paschalny w sobotę 18 kwietnia br.

3. Informacje w sprawie udzielania sakramentu bierzmowania i Pierwszych Komunii św. w parafiach zostaną podane po Świętach Wielkanocnych.

4. Urzędy archidiecezjalne, w tym kurialne będą zamknięte do odwołania. Sprawy pilne będą załatwiane drogą telefoniczną, mailową lub za pośrednictwem poczty.

Powyższe zarządzenie należy umieścić w gablotach, na stronach internetowych i w parafialnych portalach społecznościowych.

Drodzy Kapłani,

Wyrażam Wam moją ogromną wdzięczność za posługę w trudnych okolicznościach epidemii, a wszystkim wiernym za dojrzałe i odpowiedzialne stosowanie się do zarządzeń. Ufam, że to nieznane nam doświadczenie wiary, zaowocuje jeszcze większym pragnieniem spotkania z Jezusem Chrystusem oraz ożywieniem naszej wiary.

Proszę też o modlitwę w intencji chorych oraz tych, którzy na różne sposoby walczą z epidemią koronawirusa. Zmarłych niech Pan przyjmie do swojej chwały.

Wszystkich otaczam modlitwą i z serca Wam błogosławię.

Abp Tadeusz Wojda SAC

METROPOLITA BIAŁOSTOCKI

Ks. Piotr Augustynowicz

NOTARIUSZ KURII

========================================================================================================================

Żal doskonały 

w czasie pandemii koronawirusa

Częścią Tradycji Kościoła katolickiego jest przekonanie, że „żal doskonały”, czyli taki, który przeżywamy ze względu na miłość do Boga, połączony z pragnieniem spowiedzi, gdy tylko będzie to możliwe. Skutkuje on odpuszczeniem grzechów ciężkich.

Katechizm Kościoła Katolickiego naucza: „Gdy żal wypływa z miłości do Boga miłowanego nade wszystko, jest nazywany «żalem doskonałym» lub «żalem z miłości» (contritio). Taki żal odpuszcza grzechy powszednie. Przynosi on także przebaczenie grzechów śmiertelnych, jeśli zawiera mocne postanowienie przystąpienia do spowiedzi sakramentalnej, gdy tylko będzie to możliwe” (nr 1452).

Jak wzbudzić akt żalu doskonałego?

W sytuacji, gdy nie ma możliwości wyznania grzechów przed kapłanem, należy:

1) wzbudzić w sobie pragnienie przyjęcia sakramentu pokuty (z postanowieniem przystąpienia do niego przy najbliższej okazji);

2) zrobić rachunek sumienia i w odniesieniu do wykrytych grzechów postanowić nie popełniać ich w przyszłości (jak w ramach przygotowania do spowiedzi sakramentalnej);

3) wzbudzić w sobie żal za popełnione grzechy ze względu na miłość do Boga – tak uczciwie, jak tylko potrafimy; można wypowiedzieć formułę: „Boże, bądź miłościw mnie grzesznemu” albo przeczytać np. Psalm 51(50);

4) przyjąć sobie jakiś czyn pokutny w ramach pokuty za grzechy;

5) przyjąć Komunię św. (sakramentalnie lub duchowo).

========================================================================================================================

JAK PRZYJMOWAĆ Komunię duchową?

Sobór Trydencki (1551) naucza: „Odnośnie do korzystania z tego świętego sakramentu ojcowie nasi słusznie i mądrze rozróżnili trzy sposoby jego przyjmowania. Uczyli, że: jedni przyjmują go tylko sakramentalnie, jak grzesznicy; inni tylko duchowo, mianowicie ci, którzy w pragnieniu spożywając ów podawany niebiański chleb – żywą «wiarą, która działa przez miłość» – odczuwają jego owoc i pożytek; inni wreszcie przyjmują go zarówno sakramentalnie, jak i duchowo” (Sobór Trydencki, Dekret o Najświętszym Sakramencie Eucharystii, r. 8).

1. W czasie transmisji Mszy św.

Należy uczestniczyć w liturgii, słuchając i odpowiadając, biorąc udział w śpiewach. Trzeba odłożyć wtedy na bok wszystkie inne sprawy. W czasie udzielania Komunii św. trzeba wzbudzić w sobie pragnienie przyjęcia Jezusa Eucharystycznego i sakramentalnego zjednoczenia z Nim. Można wypowiedź słowa modlitwy, na przykład proponowanej poniżej, a także przedłużyć Komunię duchową na czas dziękczynienia po Mszy św., odmawiając inne modlitwy, zwłaszcza Akty uwielbienia czy Litanię do Serca Pana Jezusa.

2. Poza transmisją Mszy św.

W sytuacji, gdy nie ma możliwości przyjęcia Komunii św. poprzez spożycie Ciała/Krwi Pańskiej, można wzbudzić pragnienie przyjęcia Komunii i powiedzieć o nim Bogu w dowolnej formie, prosząc o sakramentalne zjednoczenie z Chrystusem. Skutkuje to faktycznym przyjęciem łaski Najświętszego Sakramentu. Poza transmisją Mszy św. warto zacząć od aktu pokuty, rozważenia czytań z dnia, a przed aktem Komunii duchowej odmówić modlitwę Pańską oraz „Panie, nie jestem godzien…”.

Modlitwa Komunii duchowej według Papieża Franciszka

Kładę się u Twych stóp, o mój Jezu, i ofiarowuję Ci moje skruszone serce, uniżone w swojej nicości i Twojej świętej obecności. Adoruję Cię w sakramencie Twej miłości, niewysłowionej Eucharystii. Pragnę przyjąć Ciebie w tym ubogim przybytku, jaki oferuje Ci mój umysł. Czekając na radość z sakramentalnej komunii, pragnę przyjąć Cię w duchu. Przyjdź do mnie, O mój Jezu, kiedy ja, ze swojej strony, przychodzę do Ciebie! Niech Twoja miłość ogarnie moje całe jestestwo w życiu i śmierci. Wierzę w Ciebie, Tobie ufam, Ciebie miłuję. Amen.

Poniżej zamieszczone są fragmenty z "Listów z Czarnego Boru" Bł. Ks. Michała Sopoćki - List IV -"Nasze obowiązki wobec Jezusa Eucharystycznego."

Komunia duchowa polega na gorącym pragnieniu przyjęcia Pana Jezusa z pobudki miłości napełniającej serce. Ta Komunia pragnienia, zwana Komunią duchową, jest niezmiernie pożyteczna dla duszy, gdyż wzbudza w niej pociąg do rzeczy Boskich i do życia doskonałego, daje moc do ćwiczenia się w cnotach i przynosi niekiedy więcej korzyści niż Komunia sakramentalna przyjęta z mniejszą miłością. Nadto ma tę korzyść, że można ją przyjmować codziennie kilkakrotnie w każdej chwili dnia i nocy, w każdym miejscu, nie tylko kościele czy w kaplicy, ale i w domu przy pracy, a szczególnie przy nawiedzeniu Przenajświętszego Sakramentu. Sposób przyjęcia Komunii jest następujący:

W danej chwili skupiamy się i przenosimy się (duchowo) przed tabernakulum z Przenajświętszym Sakramentem.

Wzbudzamy akt wiary, nadziei, miłości, żalu, uwielbienia i pragnienia.

Wyobrażamy sobie, że kapłan podaje nam Przenajświętszy Sakrament.

Przyjmujemy w duchu z wielką pokorą i uszanowaniem oraz miłością ufną, a następnie odprawiamy dziękczynienie jak po Komunii sakramentalnej.

Właśnie w czasie takiej Komunii duchowej s.Faustyny anioł Pański trzynaście razy zasilał ją sakramentalnie w chorobie, zaznaczając przez to, jak miła jest Bogu ta praktyka, którą służebniczki Miłosierdzia Bożego będą stosować i zachęcać inne dusze dobrej woli ku temu."

„Komunia Święta powściąga namiętności, przytłumia ogień pożądliwości i w ten sposób leczy naszą niemoc duchową. ….Święty Bernard zaś powiada: „Jeżeli nie czujesz już tak często napadów gniewu, zazdrości, nieczystości lub innych występków, dziękuj za to Przenajświętszemu Ciału Jezusa Chrystusa.”

………................................................................................................................................................................................

Gdyby Jezus przebywał widocznie w jednym tylko miejscu na świecie, jak dawniej w Judei, gdzie by poufale rozmawiał z tymi, którzy Go odwiedzają, uważalibyśmy z to na pewno za obowiązek i za szczęście iść do Niego. A gdyby osiadł widomie między nami w mieście i powiedział: Chodźcie do mnie, mam przyjemność w rozmowie z wami”, na pewno wówczas uważalibyśmy z godnego nagany, kto by do Zbawiciel nie poszedł. Ale przecież wiara nam mówi, że w każdym Przenajświętszym Sakramencie mamy tego samego Jezusa, do którego z daleka przybyli Mędrcy, by Mu się pokłonić, któremu się kłaniają wszyscy aniołowie (Hbr 1,6), który zaprasza nas: „Pójdźcie do mnie wszyscy”, „Proście, a będzie wam dane” (J 16,24), „Skarby moje są nieprzebrane”, „Tu otrzymacie łaski nie tylko dla siebie, ale i najbliższych sobie, i dla dusz czyśćcowych, i dla całego świata”. Kościół ku tej praktyce bardzo zachęca.

Sposób nawiedzenia Pana Jezusa w Przenajświętszym Sakramencie może być rozmaity, ale zawsze winna być pobożność zewnętrzna i wewnętrzna. Pierwsza jest warunkiem koniecznym drugiej, która znowu jest warunkiem korzyści nawiedzenia.

Wpierw winniśmy się skupić i wzbudzić radość, że możemy chwilkę spędzić w towarzystwie Pana Jezusa.

Następnie oddajmy cześć zewnętrzną i złóżmy wewnętrzny hołd uwielbienia.

Potem mówmy do Jezusa z prostotą, co nam serce poda, wyrażając radość lub smutek, troski i potrzeby.

A jeżeli nie wiemy, co powiedzieć, wyznajmy to z prostotą, upokorzmy się przed Nim w swej nędzy, przedstawmy Mu swe prośby, jak żebrak u nóg bogacza, swe potrzeby, potrzeby Kościoła, Ojczyzny, narodu, bliźnich, wrogów.

Przejdźmy potem do rozważania życia Zbawiciela w Przenajświętszym Sakramencie, czci, jaką oddaje Ojcu swemu, miłosierdzia, cichości i cierpliwości względem ludzi, Jego pokory, ubóstwa i umartwienia; uczyńmy postanowienie żyć według tych wzniosłych przykładów.

Odchodząc, zostawmy swe serce w cyborium, a czuwajmy nad zmysłami, by nie utracić przez rozproszenie łask otrzymanych.

Jeżeli czas pozwoli, odmówmy cząstkę Różańca lub Koronkę do Bożego Miłosierdzia

(przez co pod zwykłymi warunkami możemy uzyskać odpust zupełny)

Błogie skutki przyjmowania częstej Komunii świętej. (całość)

Częsta i godna Komunia, wywiera zbawienny wpływ zarówno na duszę, jak i na ciało. Jakkolwiek grzech pierworodny zostaje zgładzony w chrzcie św.., a grzechy uczynkowe w sakramencie pokuty, w naturze ludzkiej pozostają rany od tych grzechów, jakimi są – rana niewiedzy w umyśle, rana słabości i skłonności do złego w woli, rana pożądliwości cielesnej w namiętnościach oraz rana przewrotności i nieporządku w całej naturze, w której już nie ma harmonii między władzami duchowymi a cielesnymi: cielesne wyłamują się spod władz duchowych, a te ostatnie spod woli Bożej. Tej harmonii nikt o własnych siłach nie potrafi przywrócić. Dokonać tego może tylko łaska Boża lecznicza, działająca powoli jak lekarstwa. Ta zaś łaska lecznicza płynie z godnie przyjmowanej często Komunii Świętej, dlatego Pan Jezus powiedział: „Jam jest chleb żywy, który z nieba zstąpił. Kto by pożywał tego chleba, żyć będzie na wieki”. Żyć będzie tu na ziemi życiem pełnym, harmonijnym, Bosko-ludzkim, a po śmierci w chwale wiecznej. „Kto pożywa ciało moje, a pije krew moją, choćby i umarł żyć będzie na wieki.” Przez Komunię Świętą najściślej łączymy się z Panem Jezusem, że Bóg mieszka w nas, a my w Nim, że przemieniamy się w Niego tak, że stajemy się niejako jednym ciałem i krwią z Nim; że ten, kto godnie przyjmuje, jest jakby drugim Chrystusem; nie żeby Jezus Chrystus przemieniał się w nas, ale my przemieniamy się w Niego. Przyjmując Go często i godnie, czujemy, że nie godzi się, aby język, na którym spoczywało ciało Jezusa, kalał się obmową albo słowami lekkomyślnymi; żeby ciało, które było żywym „cyborium” Przenajświętszego Sakramentu, skażone zostało najmniejszą nieskromnością; żeby do serca, które było przybytkiem Bóstwa, miało przystęp to, co nie jest święte i czyste. Stąd wynika, że Komunia Święta powściąga namiętności, przytłumia ogień pożądliwości i w ten sposób leczy naszą niemoc duchową. Niewiasta cierpiąca na krwotok była pewna, że zostanie uzdrowiona, skoro się tylko dotknie brzegu szaty Zbawiciela. Cóż dopiero, gdy się nie tylko szaty dotykamy, ale godnie przyjmujemy Ciało i Krew Pana Jezusa. Nie można wyrazić słowami, ale trzeba przeżyć i odczuć skutki błogie tej pszenicy wybranych i wina rodzącego dziewice, jak mówi natchniony pieśniarz: „Kto mnie spożywa, żyć będzie dla mnie” (J6,57). To znaczy życie jego nie będzie już życiem ziemskim i cielesnym, ale życiem Jezusa Chrystusa; naśladować będzie Jego pokorę, czystość, posłuszeństwo, cichość, ubóstwo i cierpliwość. Będzie mógł z Apostołem Pawłem powiedzieć; „ Już nie ja żyję, ale Jezus Chrystus żyje we mnie” (Ga 2, 10). Święty Bernard zaś powiada: „Jeżeli nie czujesz już tak często napadów gniewu, zazdrości, nieczystości lub innych występków, dziękuj za to Przenajświętszemu Ciału Jezusa Chrystusa.”

==========================================================================================================