Aktualności

NABOŻEŃSTWO RÓŻAŃCOWE

| dodał:

SERDECZNIE ZAPRASZAMY DO MODLITWY RÓŻAŃCOWEJ


NABOŻEŃSTWO RÓŻAŃCOWE OGÓLNE - CODZIENNIE PO MSZY ŚWIĘTEJ O GODZ. 18.00 (GŁÓWNA ŚWIĄTYNIA)

NABOŻEŃSTWO RÓŻAŃCOWE DLA DZIECI - ŚRODY O GODZ. 17.15 (DOLNY KOŚCIÓŁ)

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Tajemnice różańca świętego – co to jest?

Różaniec składa się z czterech części, a każda z tych części – z pięciu tajemnic. Łącznie jest więc 20 tajemnic różańca, a w skrócie można je określić jako streszczenie Ewangelii. Wszystkie tajemnice różańca opisują bowiem jakieś zdarzenia z życia Jezusa i Maryi.
Cztery części różańca to:

  • część radosna
  • część światła
  • część bolesna
  • część chwalebna

Zwyczajowo każdą z nich odmawia się w inny dzień tygodnia. Oczywiście można odmawiać różaniec w całości (wszystkie cztery części), ale warto wiedzieć, do jakiego dnia tygodnia przypisana jest jaka część. I tak:

  • radosne tajemnice różańca – odmawia się w poniedziałek i sobotę
  • świetliste tajemnice różańca – odmawia się w czwartek
  • bolesne tajemnice różańca – odmawia się we wtorek i piątek
  • chwalebne tajemnice różańca – odmawia się w środę i niedzielę

Jakie są tajemnice różańca w każdej części? Tajemnice radosne, światła, bolesne, chwalebne

Jak już napisaliśmy, każda część różańca składa się z pięciu tajemnic. Jakie są zatem tajemnice różańca?

Tajemnice różańca - radosne:

1.Zwiastowanie NMP

2.Nawiedzenie św. Elżbiety

3.Narodziny Jezusa

4.Ofiarowanie Jezusa w świątyni

5.Odnalezienie Jezusa w świątyni

Tajemnice różańca - światła:

1.Chrzest Jezusa w Jordanie

2.Wesele w Kanie Galilejskiej

3.Głoszenie Królestwa Bożego

4.Przemienienie na górze Tabor

5.Ustanowienie Eucharystii

Z czego zrobić różaniec? Sprawdzone sposoby na różaniec dla ...

Tajemnice różańca - bolesne:

1.Modlitwa w Ogrójcu

2.Biczowanie

3.Cierniem ukoronowanie

4.Droga krzyżowa

5.Ukrzyżowanie

Tajemnice różańca - chwalebne

1.Zmartwychwstanie Jezusa

2.Wniebowstąpienie

3.Zesłanie Ducha Świętego

4.Wniebowzięcie Maryi

5.Ukoronowanie Matki Bożej na Królową Nieba i Ziemi


Jak odmawiać różaniec?

Każdy wie jak wygląda różaniec, ale nie każdy wie, jak go odmawiać. Pełna modlitwa różańcowa składa się z czterech wymienionych wyżej części. Na każdą część przypada pięć tajemnic, zaś na każdą tajemnicę różańca świętego – jedna dziesiątka „zdrowasiek”.

Oto prosty opis tego, jak odmawiać różaniec:

Wstęp

1.Uczyń znak krzyża

2.Na krzyżyku odmów Skład Apostolski

3.Na paciorku za krzyżykiem: Ojcze Nasz

4.Na trzech kolejnych: Zdrowaś Maryjo

5.Następnie: Chwała Ojcu

Część właściwa

1.Wymień tajemnicę różańca, którą zaczynasz się modlić

2.Odmów Ojcze Nasz

3.Następnie 10 razy odmów Zdrowaś Maryjo

4.Potem: Chwała Ojcu

5.Po modlitwie Chwała Ojcu, odmów jeszcze tzw. modlitwę fatimską:

O mój Jezu, przebacz nam nasze grzechy, zachowaj nas od ognia piekielnego. Zaprowadź wszystkie dusze do nieba i dopomóż szczególnie tym, którzy najbardziej potrzebują Twojego miłosierdzia.

=====================================================================

Różaniec z bł. ks. Michałem Sopoćko

Tulmy się do naszej Matki Miłosierdzia, chrońmy się pod Jej macierzyński płaszcz z bezgranicznym przywiązaniem synowskim i z wielką ufnością pamiętając, że od wieków nie słyszano, abyś opuściła tego, kto się do Ciebie ucieka, Twej pomocy przyzywa, Ciebie o przyczynę prosi. Rozważania z pism Sł. B. ks. M. Sopoćki (MBIII, 93).


Kto chce być wiernym sługą Boga i korzystać z nieskończonego Miłosierdzia Bożego, winien przede wszystkim wielbić i czcić Matką Miłosierdzia. Cześć Maryi najlepiej ujawnia się w modlitwie, która zacieśnia węzeł miłości między Pani? Niebieską i nami. Ze wszystkich modlitw do Matki Miłosierdzia, Kościół najbardziej zaleca odmawianie różańca, a Bóg potwierdza skuteczność tej modlitwy licznymi łaskami i cudami. Bo czyź może być coś milszego dla serca dzieci jak pozdrawiać swą Matkę słowami Archanioła, łącząc te pozdrowienia z rozważaniem główniejszych wydarzeń z Jej życia (MBIV, 89-90).

CZĘŚĆ I RADOSNA


ZWIASTOWANIE

Bądź pozdrowiona, łaski pełna, Pan z Tobą, błogosławiona jesteś między niewiastami (Łk 1, 28).

Maryja dzięki światłu z góry zrozumiała znaczenie swego posłannictwa, a otrzymawszy zapewnienie Anioła, że spełni je bez utraty dziewictwa, z bezwzględnym poddaniem się planom i odwiecznym wyrokom Boga oraz z wielką ku nam miłością wypowiedziała swą zgodę: Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według słowa twego (Łk 1,38). Wówczas to poczęła i odtąd nosiła w swym łonie nas wszystkich przyjmując z całą miłością tytuł Matki naszej i Matki miłosierdzia (MBIV, 83).

NAWIEDZENIE

Miłosierdzie Jego z pokolenia na pokolenie (Łk 1,50).

Biegnijmy do Matki Miłosierdzia, ukryjmy się w jej najpokorniejszym i Niepokalanym Sercu i zaśpiewajmy z Nią: Wielbi dusza moja Pana i raduje się duch mój w Bogu, moim Zbawcy. Bo wejrzał na uniżenie służebnicy swojej ( Łk 1,46-48). (Listy z czarnego Boru, 55).

NARODZENIE

A Bóg będąc bogaty w miłosierdzie, przez wielką swą miłość, jaką nas umiłował, i to nas, umarłych na skutek występków, razem z Chrystusem przywrócił do życia (Ef 2,4-5).

Przez Wcielenie zostaliśmy poniekąd zanurzeni w Bogu, wstawieni w Byt absolutny, jak ziemia w sferę światła słonecznego.

Chrystus jest dla nas bratem, prawdziwym człowiekiem, możemy do Niego przystępować bez żadnej obawy, możemy Go kochać, choćbyśmy się nurzali w największej nędzy i upodleniach grzechu. Ta ufność w Miłosierdzie Jego jest najpiękniejszym owocem Wcielenia i jakby ostatnim wyrazem pieśni Proroka: Oto Bóg jest zbawieniem moim! Będę miał ufność i nie ulęknę się (Iz 12,2).

Spraw Panie byśmy szli do Ciebie, jako do źródła światła i piękna, byśmy chłonęli w siebie Twe blaski (MBI, 49-50).

OFIAROWANIE

Przynieśli je do Jerozolimy, aby przedstawić Panu (Łk 2,22)

Na pamiątkę ocalenia pierworodnych żydowskich w Egipcie, Mojżesz nakazał ofiarować ich Panu Bogu i okupić pięciu syklami, które przypadały w udziale kapłanom. Po wniesieniu dziecka do świątyni oddawano je kapłanowi, który po odmówieniu modlitwy zwracał je rodzicom. Chrystusa to prawo nie obowiązywało, gdyż z natury był oddany Bogu jak nikt inny. Ale On podał się tym przepisom, by miłosiernie nas nauczyć pokory i posłuszeństwa (MBI, 60).

ZNALEZIENIE

Jego Matka rzekła do Niego: „Synu, czemuś nam to uczynił? Oto ojciec Twój i ja z bólem serca szukaliśmy Ciebie”. Lecz On im odpowiedział: „Czemuście Mnie szukali? Czy nie wiedzieliście, że powinienem być w tym, co należy do mego Ojca?” Oni jednak nie zrozumieli tego, co im powiedział. Potem poszedł z nimi i wrócił do Nazaretu; i był im poddany ( Łk 2,48-51).

W odpowiedzi Pana Jezusa zawiera się klucz do zrozumienia Jego postępowania. Jakkolwiek uznaje swą Matkę i prawnego ojca Józefa, jednak wskazuje na prawdziwego Ojca swego w niebie, którego wola żądała ujawnienia się wobec ludzi i spełnienia swego posłannictwa. Przyszedł bowiem, by świadczyć miłosierdzie Boże dla zbawienia ludzkości, do czego już teraz powoli przystępuje (MBI, 66).

CZĘŚĆ II ŚWIATŁA


CHRZEST W JORDANIE

Ten jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie (Mt 3,17).

Jan i inni prorocy prostowali drogi na ziemi, lecz tylko Zbawiciel otworzył drogę do nieba i tam zgotował nam miejsce. A droga ta jest tylko jedna. Dlatego Psalmista modli się: "Daj mi poznać drogi Twoje, Panie, i naucz mnie Twoich ścieżek!" (Ps 25,4). Bramą do nieba jest serce czyste, ożywione miłością Boga. O to serce modlił się Psalmista: „Stwórz, o Boże, we mnie serce czyste i odnów w mojej piersi ducha niezwyciężonego!” (Ps 51,12). Nie miał on jeszcze środka na oczyszczenie duszy z grzechu pierworodnego. Dopiero Zbawiciel z Miłosierdzia swego ustanawia Chrzest, przez który na nowo odradzamy się wewnętrznie, stajemy się dziećmi Boga, który przemawia do nas, jak i do Jezusa w czasie chrztu: "Ten jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie" (Mt 3,17) (MBI, 70).

WESELE W KANIE

Objawił swoją chwałę i uwierzyli w Niego Jego uczniowie (J 2,11).

Cud ten ujawnia miłosierny charakter Zbawiciela. Przyjmuje On chętnie zaproszenie od ludzi niezamożnych i bierze udział w godach weselnych. Dla domowej potrzeby dostarcza biesiadnikom wybornego wina w ilości aż sześciu stągwi, co wynosi około 200 litrów. Nadmiar cudownego wina jest zapowiedzią przeobfitych łask miłosiernych, jakie będą odtąd spływać w Kościele po wszystkie dni, przede wszystkim w Sakramentach świętych (MBI, 76).

GŁOSZENIE KRÓLESTWA BOŻEGO I WZYWANIE DO NAWRÓCENIA

Oto już trzy lata, odkąd przychodzę i szukam owocu na ty drzewie figowym, a nie znajduję (Łk 13,7).

Wiedziony Miłosierdziem Jezus wstawia się za figą do Ojca, a wreszcie skropi to drzewo nie tylko potem apostolskim, ale krwią własną. Dusza moja to drzewo, które winno owocować i rozwijać w sobie życie Boże. Zbawiciel grozi, że pan winnicy wytnie to drzewo mimo prośby ogrodnika. To jest miłosierna groźba dla wszystkich grzeszników. Pan Jezus poucza, że czas Miłosierdzia Bożego jest ograniczony i kto z niego nie skorzysta będzie musiał ulec sprawiedliwej karze. Konieczna jest pokuta za grzechy, połączona z gorącą i ufną modlitwą.

Do mnie stosują się słowa Chrystusa: „Czyńcie pokutę, albowiem przybliżyło się królestwo niebieskie”.

PRZEMIENIENIE NA GÓRZE TABOR

Otrzymał bowiem od Boga Ojca cześć i chwałę, gdy taki oto głos Go doszedł od wspaniałego Majestatu: „To jest mój Syn umiłowany, w którym sobie upodobałem”. I słyszeliśmy, jak ten głos doszedł z nieba, kiedy z Nim razem byliśmy na górze świętej (2P 1,17-18).

Tu odsłonił Zbawiciel tajemnicę połączenia Bóstwa z człowieczeństwem w swojej Boskiej Osobie, pokazał jak wysoko dusza Jego ludzka była wzniesiona ku Bogu i jak wysoko może wznieść się nasza dusza ku Niemu pod wpływem gorącej modlitwy. Wszyscy przyszli święci będą przeżywać to Przemienienie wewnętrzne, a nieraz i zewnętrzne, będą tęsknić za nim, prosić o nie i starannie ukrywać je przed ludźmi.

USTANOWIENIE EUCHARYSTII

Było to przed Świętem Paschy. Jezus wiedząc, że nadeszła godzina Jego, by przeszedł z tego świata do Ojca, umiłowawszy swoich na świecie, do końca ich umiłował (J 13,1).

Eucharystia jest dziełem najwyższej miłości Pana Jezusa jako człowieka, koroną wszystkich dzieł Jego - jakby wielkim systemem słonecznym, w którym miłość wszystko porusza, dosięga promieniami swymi końca wieków i sprowadza wszystkie stworzenia na świetlaną drogę, wiodącą do Boga.

Zawsze On z nami zostaje i gotów nas przyjąć na posłuchanie, zawsze się modli za nami do Ojca Niebieskiego, zawsze rozważa doskonałości Jego, wychwala je w imieniu naszym, wielbi, uniża się, zawsze dziękuje za nas, błaga o przebaczenie grzechów naszych, zadośćczyni i wynagradza Mu za nie, zawsze się ofiarowuje za nas jako Pośrednik i zasłania nas przed ciosami sprawiedliwości (MBIII, 230).

CZĘŚĆ III BOLESNA


MODLITWA W OGRÓJCU

Odszedł znowu i modlił się, wypowiadając te same słowa (Mk 14,39).

Nigdy w całym życiu Pan Jezus nie okazał się tak prawdziwie człowiekiem, jak w Ogrójcu na modlitwie. Czyniąc ogromny wysiłek, z pobladłym obliczem, z drżącymi kolanami i wyciągniętymi rękami - klęczy, pada na Twarz, podnosi się i znowu pada, wije się z boleści i wewnętrznej udręki, jakiej nikt jeszcze nie odczuwał i odczuwać nie będzie. Patrząc na to, a nawet tylko wyobrażając sobie tę scenę, każdy może wskazać na Zbawiciela i powiedzieć za Piłatem: Oto człowiek. Jeżeli zaś zwrócimy uwagę na okoliczności tych cierpień i cel, dla którego one zostały podjęte, wówczas również każdy obserwator może z całą słusznością zawołać głośno za Setnikiem: Oto prawdziwy Bóg! (MBII, 35).

BICZOWANIE

Wówczas Piłat zabrał Jezusa i kazał Go ubiczować (J 19,1).

Wstydzę się Panie, stanąć przed świętym Obliczem Twoim, bo tak mało jestem do Ciebie podobny. Tyś za mnie tyle wycierpiał przy biczowaniu, że sama ta męka zadałaby Ci śmierć, gdyby nie wola i wyrok Ojca Niebieskiego, że miałeś umrzeć na krzyżu; - a dla mnie rzeczą trudną jest znosić małe uchybienia i ułomności domowników i bliźnich moich. Ty z miłosierdzia przelałeś tyle Krwi dla mnie, a mnie każda ofiara i poświęcenie dla bliźnich wydaje się ciężkie. Ty z niewypowiedzianą cierpliwością i w milczeniu znosiłeś bóle biczowania, a ja narzekam i jęczę, gdy wypadnie znieść dla Ciebie jakąś dolegliwość czy wzgardę ze strony bliźniego. Boże ku wspomożeniu memu wejrzyj! (MBII, 103)

CIERNIEM UKORONOWANIE

A żołnierze, uplótłszy koronę z cierni, włożyli Mu ją na głowę i okryli Go płaszczem purpurowym (J 19,2).

W męce ukoronowania cierniem Pan Jezus jest ofiarą za nasze grzechy pychy. Jest On ofiarą niesprawiedliwą za pogoń i szukanie czci i potęgi, za obmowy, oszczerstwa i w ogóle za niesprawiedliwe naruszenie i umniejszenie cudzej czci i cudzego poważania. Jest On ofiarą za niecierpliwość wśród naigrawań i wzgardy, okazywanej przez ludzi; - za buntowanie się przeciwko prawomocnej władzy, a zwłaszcza przeciw władzy kościelnej. Chciał nadto Zbawiciel pouczyć, jaką boleść wyrządza niesprawiedliwe szyderstwo i jak mamy zachować się wśród takich szyderstw. Naigrawanie i szyderstwa są cierpieniami, które często bardzo dotkliwie odczuwamy. Cierniowa korona Pana Jezusa wyobraża przekleństwo grzechów całego świata, które ciążą na Nim (MBII, 106).



DROGA KRZYŻOWA

A On sam dźwigając krzyż, wyszedł na miejsce zwane Miejscem Czaszki, które po hebrajsku nazywa się Golgota (J 19,17).

Z głębokim współczuciem pójdę za Jezusem! Zniosę cierpliwie tę przykrość, która mnie dziś spotka, jakże małą dla uczczenia Jego drogi na Golgotę. Wszak za mnie idzie na śmierć! Za moje grzechy cierpi! Jakże mogę być obojętny na to? Nie żądasz ode mnie, Panie, bym niósł z Tobą Twój ciężki krzyż, lecz bym swoje małe krzyże codzienne cierpliwie znosił. Tymczasem dotąd tego nie czyniłem. Wstyd mi i żal tej małoduszności i niewdzięczności mojej. Postanawiam wszystko, co z miłosierdzia swego na mnie włożysz, z ufnością przyjąć i z miłością znosić (MB II, 119-120).

ŚMIERĆ NA KRZYŻU

Wiecie bowiem, że z odziedziczonego po przodkach waszego złego postępowania zostaliście wykupieni nie czymś przemijającym, srebrem lub złotem, ale drogocenną krwią Chrystusa, jako baranka niepokalanego i bez zmazy (1P 1,18).

Na Krwi Pana Jezusa opiera się cała nadzieja naszego zbawienia, jak powiada św. Jan Apostoł... .Krwawa śmierć przebłagalna Zbawiciela, to najpotężniejsza mowa, jaką Miłosierdzie Boże skierowało kiedykolwiek do ludzi. Niepodobna, by ten, kto się głęboko nad tym zastanowi, nie zapłonął gorącą wdzięcznością ku Temu Miłosierdziu, ujawniającą się w bezgranicznej ufności i miłości. Krew Jego na nas, tak winniśmy wzywać, by ona spłynęła na nas strumieniem Miłosierdzia Bożego i była nam na Odkupienie i wieczne zbawienie (MBII, 99). s.68.

CZĘŚĆ IV CHWALEBNA


ZMARTWYCHWSTANIE

Zmartwychwstał, jak zapowiedział (Mt 28,6).

Najmiłosierniejszy Zbawicielu, ideale najwznioślejszej piękności, a zarazem najdoskonalszy wzorze naszej istoty! Ty pierwszy odczułeś w swym ciele rozkosz wiecznej szczęśliwości. Bądź pozdrowiony, Zmartwychwstały Bracie, nasz Pierworodny! My również tęsknimy do życia uwielbionego. Pragniemy przeżywać Wielkanoc, chcemy wywalczyć dla duszy zwycięstwo nad popędami naszego ciała i osiągnąć nieśmiertelność szczęśliwą (MBII, 228).

WNIEBOWSTĄPIENIE

Abyście i wy byli tam, gdzie Ja jestem (J 14,3).

Nie ma nic piękniejszego, o czym mógłbym myśleć - i nie ma nic innego, co by mi większą mogło przynieść korzyść, niż myśl o niebie, która odrywa serce od ziemi, daje radość i męstwo w pracy, pobudza do ofiarności i zaparcia siebie. Kto wierzy w niebo, ten na pewno nie ma na ziemi żadnych chwil smutnych. Trwać będę przy Chrystusie, który będzie mi drogą i mocą w utrapieniach tego życia. Jestem Jego własnością, a Jego moc z wysokości wlewa mi siły i podnosi mnie na duchu (MBII, 51).

ZESŁANIE DUCHA ŚWIĘTEGO

Owocem zaś Ducha jest: miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność, łagodność, opanowanie. Mając więc życie od Ducha do Ducha się też stosujmy (Ga 5,22-25).

Jak po zimowych zawiejach i chłodnych wichrach ziemia pod wpływem słońca wiosennego zrzuca swój całun i w swym wnętrzu nabywa nowego życia, które się radośnie ujawnia w zielonych trawach, liściach i kwiatach - tak pod wpływem Ducha Świętego zrzucamy z siebie szaty grzechu, a przyoblekamy się w cnoty i dary Jego, które rodzą kwiaty uczynków zasługujących oraz wprowadzają szczęście i radość do duszy. Wówczas płoniemy świętą miłością, z której rodzi się wdzięczność (MBI, 197).

WNIEBOWZIĘCIE MATKI BOŻEJ

Błogosławieni, którzy słuchają słowa Bożego i zachowują je (Łk 11,28).

Jak młoda roślinka instynktownie zapuszcza korzenie tam, gdzie znajduje najwięcej pożywienia, tak dusza winna kierować wszystkie swoje uczucia ku Niepokalanemu Sercu Swej Matki, by stamtąd czerpać obficie nadprzyrodzone łaski. Im bardziej kto chce wzrastać duchowo, tym bardziej winien lgnąć do Maryi licznymi splotami swych uczuć.

Podobnie jak bluszcz nie mając z siebie oparcia, pnie się jednak wysoko, skoro się owinie wokół drzewa, tak i dusza nasza może szybko postępować w doskonałości, gdy zaufa Matce Miłosierdzia (MBIV, 88).

UKORONOWANIE MATKI BOŻEJ NA KRÓLOWĄ NIEBA I ZIEMI

Wielki znak ukazał się na niebie: Niewiasta obleczona w słońce i księżyc pod jej stopami, a na jej głowie wieniec z gwiazd dwunastu (Ap 12,1).

Słowa: Matka Boga oznaczają stworzenie wyniesione do najwyższego stopnia, czyli, że Maryja jest nie tylko wyższą nad wszystko, co jest - jako Królowa i Władczyni nieba i ziemi, ale nawet wyższą nad wszystko, co Bóg może uczynić. Jakiekolwiek bowiem Bóg dałby doskonałości stworzeniu, dziełu rąk swoich, zawsze między tym stworzeniem a Matką Bożą byłaby różnica niezmierna, jak między sługą a panią, między poddanymi a Królową. Jest to godność, wielkość, przed którą całe niebo zdumione przejęte jest czcią i uwielbieniem (Dar Miłosierdzia, 37).

===============================================================

http://www.wsm.archibial.pl/wsm41/rozaniec1.jpg 1. Przy chrzcie Pana Jezusa ujawniło się nieskończone Miłosierdzie Boże dla całej ludzkości. Jan i inni prorocy prostowali drogi na ziemi, lecz tylko Zbawiciel otworzył drogę do nieba i tam przygotował nam miejsce. A droga ta tylko jedna. Dopiero Zbawiciel z Miłosierdzia swego ustanawia chrzest, przez który na nowo odradzamy się wewnętrznie, stajemy się dziećmi Boga, który przemawia do nas, jak i do Jezusa w czasie chrztu: „Ten jest Syn mój miły, któregom upodobał sobie” (Mt 3, 17).
http://www.wsm.archibial.pl/wsm41/rozaniec2.jpg 2. Cud w Kanie Galilejskiej jest dowodem szczególniejszej miłości i szacunku Pana Jezusa względem Jego Matki oraz roli, jaką Maryja będzie pełnić w ekonomii Miłosierdzia Bożego, jako Matka Miłosierdzia i Wszechpośredniczka łask Bożych. Uderza Jej mocna ufność w Miłosierdzie Syna, że prośba Jej będzie spełniona, gdy poleca służbie spełnić wszystko, co On im powie. Tu już ujawnia się Jej godność Matki Miłosierdzia i Wszechpośredniczki łask, jakie w przyszłości mają tak obficie zstępować na wiernych.
http://www.wsm.archibial.pl/wsm41/rozaniec3.jpg 3. Posługując się przypowieściami, Pan Jezus przedstawia rozmaite okresy rozwoju Kościoła oraz jego wykończenie, doskonałość i pomyślność, które sprawia samo Miłosierdzie Boże z pomocą tajemniczych sił i potęg. Bóg miłosierny jest sprawcą i twórcą tej potężnej budowy, której nigdy nie opuszcza, ale ustawicznie w niej działa.
http://www.wsm.archibial.pl/wsm41/rozaniec4.jpg 4. Przy Przemienieniu, Bóg Ojciec wystawił wielkie świadectwo swemu Synowi z całą potęgą i wspaniałością swoją, a zarazem z nieskończonym Miłosierdziem dla nas. Tu odsłonił Zbawiciel tajemnicę połączenia Bóstwa z człowieczeństwem w swojej Boskiej Osobie, pokazał jak wysoko dusza Jego ludzka była wzniesiona ku Bogu i jak może wznieść się nasza dusza ku Niemu pod wpływem gorącej modlitwy.
http://www.wsm.archibial.pl/wsm41/rozaniec5.jpg 5. Pan Jezus ustanowił Sakrament Eucharystii z miłości ku Bogu i z Miłosierdzia ku ludziom. W nim się ujawnia miłość ku Bogu, albowiem przez Eucharystię ludzie lepiej poznają mądrość, potęgę, dobroć i Miłosierdzie Boga, który nie tylko daje nam swoje łaski, ale Siebie samego, by zawsze pozostać z nami. Tu ujawnia się miłość Bożą względem Kościoła, który sprawuje władzę nad Jego rzeczywistym Ciałem, przechowuje je, pożywa i ustawicznie ofiaruje Ojcu; miłość względem każdego członka Jego Oblubienicy – Kościoła, albowiem pragnie być jego pokarmem.
http://www.wsm.archibial.pl/wsm43/rozaniec1.jpg 1. W pierwszym dziesiątku przypomnijmy chwalebne Zmartwychwstanie Pana Jezusa, ukazanie się tegoż dnia wieczorem zebranym Apostołom i ustanowienie Sakramentu Pokuty, z którego – niestety – nie wszyscy należycie korzystają, sprawiając przez to boleść Zbawicielowi. Postanówmy dobrze się spowiadać i innym w tym dopomóc.
http://www.wsm.archibial.pl/wsm43/rozaniec2.jpg 2. W drugim dziesiątku rozważajmy, jak Pan Jezus wstąpił do nieba w obecności swej Matki i Apostołów, których pozostawia w smutku i tęsknocie za sobą, odczuwając to samo w Sercu. Pozostał w Sakramencie Ołtarza zapomniany, a nieraz wzgardzony i znieważony. Przyjmujmy godnie Komunię św. i nawiedzajmy często Przenajświętszy Sakrament.
http://www.wsm.archibial.pl/wsm43/rozaniec3.jpg 3. W trzecim dziesiątku stańmy w duchu w Wieczerniku, gdzie na modlących się Apostołów i Maryję zstępuje Duch Święty, napełniając ich siedmioma darami. Zstępuje On w Sakramentach Świętych na chrześcijan, którzy nieraz zasmucają go, grzesząc zuchwale w nadziei Miłosierdzia Bożego, albo rozpaczając lub wątpiąc w Miłosierdzie Boże. Ćwiczmy się w ...ufności.
http://www.wsm.archibial.pl/wsm43/rozaniec4.jpg 4. W czwartym dziesiątku rozważajmy tęsknotę Maryi za Panem Jezusem, która się zakończyła Jej Wniebowzięciem. Bylibyśmy w niebo wzięci, gdyby nie grzech, którego skutkiem jest śmierć w cierpieniach, a dla wielu po śmierci wielkie cierpienie w czyśćcu. Przygotowujmy się należycie do śmierci i pomagajmy w tym innym.
http://www.wsm.archibial.pl/wsm43/rozaniec5.jpg 5. W piątym dziesiątku przenieśmy się myślą do nieba, gdzie Maryja została ukoronowana na Królową nieba i ziemi. Matka Miłosierdzia wstawia się tam za dziećmi swymi na ziemi i w czyśćcu, za którymi winniśmy się modlić. Ofiarujmy często za dusze naszych braci i sióstr w czyśćcu swoje modlitwy i cierpienia.
http://www.wsm.archibial.pl/wsm42/rozaniec1.jpg 1. W pierwszym dziesiątku rozważajmy, jak Pan Jezus modli się w Ogrójcu, klęcząc i pocąc się krwawym potem, wynagradzając Ojcu Niebieskiemu za nasze niedbalstwa, opuszczenia i roztargnienia na modlitwie. Starajmy się o należyte przygotowanie i skupienie na modlitwie, zwalczając opieszałość oraz roztargnienia zewnętrzne i wewnętrzne.
http://www.wsm.archibial.pl/wsm42/rozaniec2.jpg 2. W drugim dziesiątku patrzmy w duchu na przywiązanego do słupa Pana Jezusa, którego żołnierze z rozkazu Piłata biczują, rozdzierając Jego niewinne ciało za grzechy lubieżności i nieskromności całego świata, popełniane w uczynkach, słowach i myślach. Czuwajmy nad czystością obyczajów, szczególnie wśród młodzieży.
http://www.wsm.archibial.pl/wsm42/rozaniec3.jpg 3. W trzecim dziesiątku rozważajmy, jak po ubiczowaniu żołnierze okryli Pana Jezusa płaszczem szkarłatnym. „Uplótłszy wieniec z ciernia włożyli Mu na głowę ... przyklękali przed Nim i szydzili z Niego ... brali trzcinę i bili Go po głowie”. Cierpi Zbawiciel poniżenie za grzechy pychy i pogardy bliźnimi. Ćwiczmy się w ustawicznej pokorze.
http://www.wsm.archibial.pl/wsm42/rozaniec4.jpg 4. W czwartym dziesiątku idźmy śladami Zbawiciela, dźwigającego ciężki krzyż na Górę Kalwaryjską. Patrzmy, jak trzykroć upada, pociesza miłosiernie płaczące niewiasty i wynagradza Weronice za okazany uczynek miłosierny. Starajmy się przyjść z pomocą wszystkim, którzy potrzebują pomocy...
http://www.wsm.archibial.pl/wsm42/rozaniec5.jpg 5. W piątym dziesiątku stańmy w duchu na Górze Kalwaryjskiej i wpatrujmy się z Matką Bolesną w konającego Zbawiciela, który się modli za oprawców, a skruszonemu łotrowi raj obiecuje, nam zaś oddaje Maryję na Matkę Miłosierdzia. Uczmy się darowywać i cierpliwie znosić krzywdy nam wyrządzone oraz modlić się za nieprzyjaciół.